Na de zomervakantie maken de oudste kinderen van de groepen zich op om over te vliegen naar de volgende groep. De Marala’s en Welpen die 11 jaar zijn (of bijna zijn), gaan naar de Scouts. De Scouts van (bijna) 15 gaan naar de Explo’s en de (bijna) 18 jarige Explo’s vliegen uit. En dat waren er bij elkaar een flinke ploeg: meer dan 20 kinderen gingen van groep verwisselen.
Maar voordat er wordt overgevlogen, is er eerst een opkomst waar de vertrekkers mogen zeggen wat hun groep gaat doen. Dat werd dus bunkertrefbal, weerwolven en ‘smores maken bij de Marala’s en een pannenkoeken wedstrijd bij de Scouts, waar de vertrekkers de jury waren. (Die hoefden daarna niet meer te lunchen 🙂 )
De overvlieg opkomst is een brede opkomst: de Welpen, Marala’s en Explo’s gingen samen aan de slag. Er werd naar uitgekeken (want hoe leuk om naar een nieuwe groep te gaan) maar het is toch ook best spannend (want een nieuwe groep én hoogtevrees).
Maar eerst moesten ze een koningin en haar dienstmeid helpen: hun kasteel was verwoest en ze hadden onderdak nodig. En aan de kinderen de taak om een kartonnen kasteel te bouwen. Maar dat kasteel moest natuurlijk wel aan een paar eisen voldoen.
De Koningin en haar dienstmeid testen de kastelen
Het moest stevig zijn en water aanval kunnen doorstaan. Dit werd natuurlijk getest! De koningin (of de dienstmeid) ging in het kasteel zitten en dan gooiden de makers van het kasteel waterballonnen erop. En soms een emmertje water..
Nadat de Koningin de makers hartelijk had bedankt voor hun kastelen en de Koningin en dienstmeid hun kleding hadden uitgewrongen, was het tijd voor het overvliegen.
In een boom boven het clubhuis was een plateau gemaakt en tussen die boom en eentje aan de andere kant van het grasveld was een kabel gespannen. Om over te vliegen moest de Welp, Marala, Scout of Explo deze zipline af. Dus eerst naar het plateau in de boom klimmen, en dan met de zipline afdalen. Natuurlijk waren ze al die tijd gezekerd én begeleid door scoutleiding.
De ouders van de overvliegers waren er ook bij, waardoor iedere overvlieger een luid applaus kreeg. Het was erg leuk om alle verschrikte gezichten (of juist erg nonchalante) te zien wanneer ze bijna bij het eind van de zipline kwamen.
Stonden ze eenmaal weer op de grond, dan werden ze ontvangen door hun nieuwe groep. En van hun oude groep kregen ze ook nog een geweldige fotocollage van hun tijd bij de groep.
En niet alleen de kinderen vlogen over, ook werd er afscheid genomen van een paar leiding.
Hathi en Otis waren allebei ontzettend lang leiding. Hathi aan de Marala’s en Otis aan de Scouts. Ze kregen beide lieve cadeaus van hun groep. Gelukkig gaan ze niet helemaal weg, maar we zullen ze sowieso missen.
